PRA - tą tajemniczą nazwą określono postepujący zanik siatkówki. Podczas ostatnich lat chorobę tą ujawniono u ras u których przedtem była nieznana. Jednak sama choroba nie jest nowa. Pierwszy przypadek PRA odnotowano w Anglii niemal sto lat temu. Wiele osób próbowało wierzyć że choroba ta nie dotyczy ich ślicznych lhasa apso. Bądżmy jednak realistyczni. Jeżeli pozostałe rasy tybetańskie są narażone na PRA, to i nasze lhasa również. Rozpoczęły się badania. Pierwszy przypadek zanotowano w 1996 r. w Szwecji. Od tego czasu wykryto 31 przypadków na 1500 zbadanych osobników, najwięcej w Anglii -aż 12, 4 w Szwecji, 10 w Norwegii, 2 w Danii, 2 w Australii i 1 w Holandii. Badanie oka powinno być wykonane kilka razy w ciągu życia psa przez weterynarza-okulistę, ponieważ choroba może ujawnić się w różnym okresie życia. PRA powoduje stopniowe zanikanie cienkiej warstwy w tyle siatkówki. Przy urodzeniu pies widzi normalnie, jednak stopniowo zaczyna tracić komórki siatkówki. Mocne niedowidzenie lub ślepota mogą ujawnić się w wieku 2-8 lat. Pierwszymi objawami jest niechęć wchodzenia psa do ciemnego pokoju, wyjścia w nocy na podwórko, niechętne schodzenie ze schodów w dół. Pies przestaje widzieć nieruchome rzeczy, wyłapuje jeszcze ruch. Dlatego tak ważne jest aby w otoczeniu psa nic nie zmieniać, będzie on poruszał się bez użycia wzroku, bazując na pozostałych zmysłach, które będzie rozwijał. Z chorobą lhasa żyje normalnie, jednak nie narażajmy go na poznawanie nowego otoczenia. Nieraz właścicel nie zdaje sobie sprawy że jego psiak ma kłopoty z oczami. Tak właśnie było w Szwecji, kiedy psiak odmawiał zejścia ze schodów. Właściciel zabrał psiaka do weterynarza prosząc o zbadanie tylnych łap psiaka, przypuszczając, że coś go boli. Pies został odesłany do specjalisty gdzie okazało się że od kilku lat jest ślepy. Zbadano jego rodziców i okazało się że matka też jest ślepa. Była ona nosicielem i przekazywała ów gen na potomstwo. Jeżeli planujesz hodowlę psów to powinieneś co rok kontrolować zarówno oczy psa, jak i suki. Hodowcy na świecie pracują razem gromadząc informację o PRA, poznając rozmiary problemu w danych liniach i hodowlach. Powstaje baza danych psów wolnych od PRA ale zanim będzie gotowa to badajmy psy, używajmy do hodowli tylko zdrowe osobniki, wolne od jakichkolwiek chorób genetycznych. Hodujmy psy piękne ale przede wszystkim zdrowe.